تعریف کارآفرینی و انواع آن

مشاوره و بهبود کسب و کارهای موجود روستایی، شناسایی فرصت های کارآفرینی

یکشنبه ۲۳ خرداد ۰۰

تعریف کارآفرینی و انواع آن

کارآفرینی (به زبان انگلیسی: Entrepreneurship) به فرایند خلق ارزش جدید (مادی یا معنوی) از طریق یک تلاش متعهدانه با در نظر گرفتن ریسکهای ناشی از آن اطلاق می‌شود.[۱] واژه کارآفرینی از کلمه فرانسوی "Entrepreneurs " به معنای "متعهد شدن " نشات گرفته‌است. کارآفرینی اولین بار مورد توجه اقتصاددانان قرار گرفت و تمامی مکاتب اقتصادی از قرن ۱۶ میلادی تاکنون به نحوی کارآفرینی را در نظریه‌های اقتصادی خویش تشریح نموده‌اند.[۲] ماهیت کارآفرینی، در طی سال های گوناگون دستخوش تغییرات بسیاری قرار گرفته و اندیشمندان متعددی به آن پرداخته اند[۳]. از دیالکتیک های مرتبط با فرصت های عینی و ذهنی به عنوان محور کارآفرینی گرفته تا ایده کسب و کار جدید که دیویدسون مطرح می نماید.

ارتباط با نوآوری

یوزف شومپیتر فرایند کارآفرینی را «تخریب خلاق» می‌نامد. به عبارت دیگر ویژگی تعیین‌کننده در کارآفرینی همانا انجام کارهای جدید یا ابداع روش‌های نوین در امور جاری است.[۲] ژورف شومپیتر که از او به عنوان پدر کارآفرینی یاد می‌کنند، واژه نوآوری را به کارآفرینی پیوند می‌دهد. به عبارت دیگر ویژگی تعیین‌کننده در کارآفرینی انجام کارهای جدید یا ابداع روش‌های نوین در امور جاری می‌داند. از نظر او نوآوری در هر یک از زمینه‌های ذیل کارآفرینی محسوب می‌شود.

  •     ارائه کالای جدید
  •     ارائه روش جدید در فرایند تولید
  •     گشایش بازاری جدید
  •     یافتن منابع جدید
  •     ایجاد هر گونه تشکیلات جدید در صنعت[۴]


پیتر دراکر، پدر علم مدیریت، کارآفرین را کسی می‌داند که فعالیتی را با سرمایه اقتصادی خودش شروع می‌کند، ارزش‌ها را تغییر می‌دهد و در محیط اطراف خود تحول ایجاد می‌کند و به سمت بهتر شدن می‌برد.[۵]

صنعت فضای کار اشتراکی یک نمونه جدید از ارتباط نوآوری و کارآفرینی می باشد. تغییر شکل یک کسب و کار سنتی ( املاک و مستقلات ) با ارائه روش های جدید که به کشایش بازار جدیدی در عصر حاضر منجر شده است. فضاهای اشتراکی در ایران نیز مثل سایر کشورها تلاش می‌کند که بتواند سهم خود را ازین بازار جدید که ارتباط مستقیمی با تولید کارآفرینی و نوآوری دارد بیشتر کنند. زاویه ٬ تیوان ٬ کارخانه نوآوری و فضای کار اشتراکی رابینکس در اصفهان مثال هایی ازین مدل جدید کسب و کار در ایران هستند که توانسته اند به خوبی این ارتباط نوآورانه را گسترش دهند.
امروزه یکی از واژه‌های بسیار متداولی که با آن بسیار رو به رو هستیم واژه کارآفرینی و ایده های کارآفرینی می‌باشد. اگر برای شما نیز این سوال مطرح شده است که واژه کارآفرینی چیست و دقیقا به چه مفهوم بوده و می‌خواهید درک درست و صحیحی از مفهوم این واژه داشته باشد و یا اینکه با انواع ایده های کارآفرینی آشنا شوید با ما همراه باشد.

اگر شما نیز جزء آن دسته از افرادی هستید که قصد دارید کسب و کار جدیدی را شروع کرده و برای موفقیت در شغل انتخابی خود به دنبال جمع آوری اطلاعات جدید هستید و می‌خواهید به طور دقیق با این مفهوم آشنا شوید توصیه می‌کنیم که مطالعه این مطلب را از دست ندهید. ما در این مقاله سعی داریم افق‌های جدیدی را درباره مفهوم و جایگاه کارآفرینی در استارتاپ‌ها و کسب و کارهای نوظهور پیش روی شما قرار دهیم.
کارآفرینی چیست
اگر بخواهیم نگاهی به تاریخچه واژه‌ی کار آفرینی بیندازیم باید بگوییم که این واژه فرانسوی قدمتی سیصد ساله داشته و از قرن‌ها پیش افراد مطرح و بزرگی همانند آدام اسمیت و ریچارد کانتیلون از این واژه‌ی به کرات استفاده کرده‌اند ولی با مفهوم و معنایی متفاوت از آنچه امروزه در تصور ماست. و می‌توان گفت که اقتصاد دانان جزء اولین دسته از افرادی بودند که کلمه کار آفرینی را وارد نظریه‌های اقتصادی خود کردند.

کار آفرینی با مفهومی که برای ما تعریف شده و به آن آشنایی داریم حدود یک قرن است که رواج پیدا کرده است. در تعریف کلی کارآفرینی می‌توان گفت شروع یک تجارت  برای  رسیدن به سودآوری یا تأمین نیازهای اجتماعی می‌باشد. کار آفرینی فرایندی است که  در آن یک کار آفرین خلاق همیشه به دنبال کشف ایده‌های جدید و تازه است تا بتواند به واسطه استفاده از آن  و با علم به ریسک بالای موجود در آن فرصت‌های شغلی جدیدی را ایجاد کند.

کار آفرینی یعنی به‌وجود آوردن هماهنگی متقابل در بازارها. در کل کارآفرین به شخصی گفته می‌شود که علاوه بر برخورداری از خلاقیت بالا، دارای روحیه‌ی خطرپذیری هم بوده و می‌تواند برای حل مشکلات دنیای امروز که با آن دست به گریبان هستیم راه‌کارهای خلاقانه  و علمی ارائه دهد. انسان‌های کارآفرین موجب به‌وجود آمدن شغل‌های جدید می‌شوند و می‌توانند با تشخیص زودهنگام فرصت‌ها جانی دوباره به مشاغلی که سال‌ها از به وجود آمدنشان گذشته ا‌ست بدهند.

انواع کار آفرینی

در تقسیم بندی که برای کار آفرینی در نظر گرفته شده است می‌توان ۴ دسته مهم را نام برد.
۱- کار آفرینی اجتماعی

مخاطبان و طرفداران این دسته از تقسیم‌بندی بیشتر افرادی هستند که تمایل به شرکت در فعالیت‌های اجتماعی خیر خواهانه به منظور کمک به جامعه را دارند. خدمات اصلی این گروه از کار آفرینان ارائه خدمات خلاقانه و جدید در راستای برطرف کردن مشکلات و آسیب‌های اجتماعی می‌باشد. کمک به جامعه و بعد معنوی این موضوع برای این دسته از کار آفرینان بیشتر از جنبه مادی آن اهمیت دارد.
۲- کار آفرینی مستقل

این شیوه معمولا به دو صورت فردی و گروهی انجام می‌شود. در این روش از کار آفرینی فرد و یا افرادی با ایجاد شیوه‌های جدید و خلاقانه در پی رونق در کسب و کار خود هستند این شیوه از کار ابداعی به دلیل اینکه هیچ گونه حمایتی از سوی افراد و یا سازمان‌ها ندارد بالاترین میزان ریسک را دارد.
۳- کارآفرینی فرهنگی

بیشترین اعضاء کار آفرینی فرهنگی را افراد هنری جامعه تشکیل می‌دهند هدف اصلی این دسته از افراد از ایجاد کار آفرینی فرهنگی انجام فعالیت‌های کار آفرینی به منظور ترویج و توسعه فرهنگ و هنر وایجاد ارزش‌های فرهنگی می‌باشد.
۴- کار آفرینی سازمانی

هدف اصلی از ایجاد کار آفرینی سازمانی افزایش سهم بازار و همچنین رشد سازمان‌ها و شرکت‌ها می‌باشد. در این نوع فعالیت مدیران با توجه به نیا‌زهای بازار ومشتریان خود به دنبال راهی برای افزایش بازده محصولات تولیدی خود و همچنین ایجاد خدمات نوین به مخاطبین خود هستند.
کارآفرینی فردی

کار آفرینی فردی

همان گونه که از نام کار آفرینی فردی پیداست در این فرایند افراد به صورت تکی و انفرادی با داشتن راهکار‌های خلاقانه و جدید اقدام به ایجاد کسب و کار می‌کنند.

معمولا اکثر کار آفرینان در مراحل ابتدایی کار خود به صورت فردی عمل کرده و یا از تعداد بسیار کمی از افراد در انجام فعالیت‌های خود کمک می‌گیرند تا سرمایه خود را به مرور زمان افزایش دهند و قابلیت ایجاد شغل برای تعداد افراد بیشتری را داشته باشند. افراد به مرور زمان و با کسب تجربه در مسیر شغلی می‌توانند ارتباطات خود را گسترش دهند و افراد بیشتری را برای کار در کنار خود داشته باشند.
جنسیت

هرچند جنسیت کارآفرینان در اکثر کشورها را مردان تشکیل می‌دهند لیکن لازم است ذکر شود در کشورهای آلمان، روسیه، مالزی، ونزوئلا تعداد زنان با اختلاف ناچیزی کمتر از مردان می‌باشد. این درحالی است که در کشورهای تونگا، برزیل و گواتمالا تعداد زنان کارآفرین بیشتر از مردان بوده‌است؛ در ایران حدود ۴۰ درصد کارآفرینان زنان بوده‌اند.[۶]
مشاغل کوچک در مقابل مشاغل کارآفرینی

بین مالک بودن یک تجارت کوچک (SB) و یک کارآفرین مرز محدودی وجود دارد. در واقع، نقش ­ها اشتراکات زیاد، اما تفاوت­ های مشخصی دارند که آن ها را از یکدیگر متمایز می­ کند. مشاغل کوچک معمولا با کالاها و خدمات شناخته شده سروکار دارند، در حالی که فعالیت­ های Entrepreneurship بر ارائه­‌های جدید و نوآورانه تمرکز دارند. به همین دلیل، صاحبان مشاغل کوچک تمایل به مقابله با خطرات شناخته شده را دارند، اما کارآفرینان با خطرات ناشناخته روبرو می ­شوند.

رشد محدود با سودآوری مداوم همان چیزی است که در بیشتر مشاغل کوچک مورد انتظار است، در حالی که فعالیت های کارآفرینی رشد سریع و بازده بالا را هدف قرار می ­دهد. در نتیجه، مشاغل Entrepreneurship به طور کلی اقتصاد و جوامع را به طرز قابل توجهی تحت تأثیر قرار می ­دهند که منجر به اثر آبشار بر سایر بخش ­ها مانند ایجاد شغل می­ شود. این در حالی است که مشاغل کوچک از این منظر محدودتر شده و محدود به حوزه و گروه خود هستند..[۲]
منبع
۰ ۰
تا كنون نظري ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در فارسی بلاگ ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.